10 ბუნებრივი ანტიბიოტიკი იმუნიტეტის ასამაღლებლად


Картинки по запросу "природные антибиотики"ჩვენი ბუნება მდიდარია მცენარეებით, რომლებსაც ძლიერი ანტიბაქტერიალური თვისებები ახასიათებს. ბუნებრივი ანტიბიოტიკები აძლიერებენ იმუნიტეტს და ორგანიზმზე დადებით ზემოქმედებას ახდენენ.

  1. ნიორი ეფექტურია ბაქტერიების,  ვირუსებისა და პარაზიტების  წინააღმდეგ ბრძოლაში. მასში შემავალი დიალიდის სულფიდი სპობს Campylobacter –ის სახეობის ბაქტერიებს, ასევე სტაფილოკოკებს, სტრეპტოკოკებს, სალმონელას, ტიფის და დიზენტერიის ჩხირებს;
  2. ხახვი ანელებს სტაფილოკოკის და სტრეპტოკოკის ზრდას, ეფექტურია გაცივების დროს;
  3. პირშუშხაში შემავალი ლიზოციმი შლის ბაქტერიული უჯრედების გარსს და სპობს ინფექციას. შეიცავს ბენზილოტიოცინატს – ბუნებრივ ანტიბიოტიკს, რომელიც საშარდე სისტემის მკურნალობისას ძალზე ეფექტურია;
  4. ბოლოკი ასევე შლის ბაქტერიების გარს, ახორცებს ჭრილობებს და წყლულებს;
  5. წითელი მოცვი  თრგუნავს პატოგენური ბაქტერიების და სოკოს ზრდას, ხოლო შტოში საშარდე სისტემის დაავადებების პროფილაქტიკისთვის უებარი საშუალებაა;  Картинки по запросу "природные антибиотики"
  6. ბროწეული სასარგებლოა კუჭის დაავადების დროს, ხოლო  ქერქის ნახარშს სვამენ დიზენტერიის დროს, რადგან ბუნებრივ ანტიბიოტიკს წარმოადგენს;
  7. დინდგელი შეიცავს ფლავონიდებს და ფლავონოიდებს, ორგანულ მჟავებს, რაც მას ფართო სპექტრის ანტიბაქტერიალურ თვისებებს ანიჭებს;
  8. მუმიო მძლავრი ამნტიმიკრობული თვისებებით გამოირჩევა, ეფექტურია ნაწლავური ჩხირის, სტაფილოკოკის წინააღმდეგ;
  9. ალოე ვერა შეიცავს მუკოპოლისაქარიდ აცენმანანს, რომელიც აძლიერებს იმუნიტეტს და ინფექციებთან ბრძოლაში გვეხმარება
  10. გვირილა ეფექტურად ებრძვის ანთებას, ახორცებს ჭრილობებს, ბუნებრივი ანტისეპტიკია.

 

ამასთანავე, არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ თვითეულ მცენარეს თუ ბუნებრივ სამკურნალო საშუალებას გააჩნია გარკვეული უკუჩვენება, ამიტომ გამოყენებამდე ჯობს ექიმთან გაიაროთ კონსილტაცია.




კანადაში ქურდის დაკავება ნამდვილ კომედიაში გადაიზარდა


Задержание мошенников в Канаде превратилось в комедийный боевикკანადაში, ქ. ედმონტონის ერთერთ სუპერმარკეტში ძებნილმა 28 წლის რიჩარდ პარიზომ მეგობარ გოგონასთან ერთად თანხის გადახდა მოპარული საკრედიტო ბარათით სცადა.

პინ–კოდთან პრობლემები რომ შეექმნათ, გამყიდველმა პოლიცია გამოიძახა და აქ დაიწყო რაც დაიწყო… დეტექტივი კომედიაში გადაიზარდა .

სანამ ქურდს იჭერდნენ, მისმა მეგობარმა გოგონამ სავენტილაციო არხში გაძრომით სცადა გაქცევა. კომედიური ჟანრის დეტექტივის სრული ვერსია იხილეთ ვიდეოში.




მეცნიერებმა კავკასიაში პრომეთეს კლდეს მიაგნეს?


прометей-ის სურათის შედეგიკავკასიის მთებში  ის ადგილი იპოვეს, სადც სავარაუდოდ, მითიური პრომეთე იყო მიჯაჭვული.

როგორც რუსი მეცნიერი, მხარეთამცოდნე  ვიქტორ ჩაშინი ირწმუნება, ეს კლდე ანაპის მახლობლად, დიდ უტრიშზე მდებარეობს.

 „ მე მხოლოდ ანტიკურ ავტორების მონაცემებს ვეყრდნობი და დეტალურ ანალიზზს ვაწარმოებ, ჩემით არაფერს ვიგონებ“,– ამბობს მეცნიერი.

კავკასიის თითქმის ყველა ეპოსში არსებობს ლეგენდა პრომეთეს შესახებ. რა საკვირველია, ყველას საკუთარი ვარიაცია  გააჩნია.  ჩერქეზები, ყაბარდოელები ამტკიცებენ, რომ პრომეთე იალბუზზე იყო მიჯაჭვული; ქართველებს მიაჩნაით, რომ ეს  მყინვარწვერი იყო; სომხები ამბობენ, პრომეთე  არარტს მიაჯაჭვესო;  სოჭელი გიდები კი ტურისტებს არწმუნებენ, რომ ლეგენდალური ტიტანის დსაჯის ადგილი ფიშტაზე მდებარე კლდეზე იყო. მეტად  დეტალური ვერსია ადიღელებს გაჩნიათ, ნარტული ეპოსი მოგვითხრობს, რომ კლდეზე მიჯაჭვული  გოლიათი  გაანთავისუფლა ნარტმა, რომლის სახელი ითარგმნება, როგორც  „მეზღვაური სწორი ცხვირით“, რაც ჰერაკლეს გარეგნობაზე მიათითებს. თუმცა ვიქტორ ჩაშინის აზრით,თვდაპირველად  ისტორია პრომეთეს შესახებ  ძველმა ბერძნებმა ადიღელებისგან გადმოიღეს და შემდეგ შექმნეს  ჩვენთვის უკვე ცნობილი ვერსია.

დიდი უტრიში

აპოლონის  „არგონავტიკაში“ აღნიშნულია, რომ პრომეთეს კლდე პონტოსთანაა, სადაც კავკასიის მთები იწყება, ხოლო ესხილე  უფრო ზუსტად მიგვანიშნებს :“ხმაურიან ზღვის ნაპირს გაუყევი, აბობოქრებულ მდინარეს ნუ გადალახავ და ამორძალებთან მიხვალ“.

ვიქტორ ჩაშინმა დიდი შრომა გასწია, შეადარა რა უძველესი და ახალი  გეოგრაფიული მონაცემები და დაასკვნა, რომ ძველ თქმულებებში საუბარი შავ ზღვაზე კი არა, არამედ მდინარე ყუბანზეა. რუსი მეცნიერი იმ ფაქტს ეყრდნობა, რომ ამორძალები ახლანდელი როსტოვის და კრასნოდარის  ოლქების ტერიტორიაზე ცხოვრობდნენ. ასევე, დიდი უტრიში ერთადერთი ადგილია, სადაც კლდის მასივი  უშუალოდ ზღვის ნაპირის სიახლოვეს მდებარეობს.

უტრიშზე არის ერთი, ყველასგან გამორჩეული, ციცაბო კლდე. მასთან  მისასვლელი გზა  ღვიის რელიქტურ ტყეზე გადის. ეს ტყე უნიკალურია იმით, რომ ერთადერთია დედამიწაზე – ხეების ასაკი 600 წელს აღწევს. აქ იზრდება  უჩვეულო მცენარე სათოვლია  (Colchicum autumnale)  ანუ „შეუწველი მაყვალი“, როგორც მას ხალხში უწოდებენ. ასანთი რომ  მოუკიდო, ალი გაჩნდება და  მალევე ჩაქრება, მცენარე კი უვნებელი დარჩება.  იწვება მხოლოდ მის მიერ გამოყოფილი  ეთერზეთები. თუმცა, ცეცხლის გარეშეც საკმაოდ ტოქსიკურია და მიკარებისას კანძე ძლიერ დამწვრობას ტოვებს. ლეგენდის თანახმად, ეს მცენარე იმ ადგილზე აღმოცენდა, სადაც პრომეთეს სისხლის წვეთები დაეცა. ჩაშინის თეორიის სასარგებლოდ საუბროს ის ფაქტიც, რომ კლდის მახლობლად  მდებარეობს „სისხლისმსმელი არწივის ხეობა“.

огонь трава-ის სურათის შედეგი
სათოვლია (Colchicum autumnale)

მეცნიერი აღნიშნავს, რომ ძვ.წ.ა. 600 წლეებში ანაპის ტერიტორიაზე სინდები სახლოობდნენ . იმ დროს სოჭის მიდამოები  კოლხეთის შემადგენლობაში შედიოდა. ზუსტად რომ კოლხეთში მიმავალმა არგონავტებმა გაიგონეს პრომეთეს გმინვა და საშევლად ჰერაკლე გააგზავნეს, რომელმაც ,მითის თანახმად , მოკლა არწივი და ტიტანი გაანთავისუფლა.

სტრაბონიც ამბობდა, რომ  პრომეთეს გადასახლების ადგილი კავკასია იყო. ასევე საინტერესო დეტალს გვამცნობს  რომაელთა ფლოტის მეთაური  არიანე (ჩვ. წ. II ს), რომელსაც  აღმოსავლეთ პონტოს  ციხე–სიმაგრეების  დათვალიერება ევალებოდა:“დიოსკურიადისკენ (ახლანდელი სოხუმი) მიმავალ გზაზე გვანახეს კავკასიის ერთერთი მწვერვალი სახელად სტროვილოსი, რომელზეც, მითის თანახმად, ზევსის ბრძანებით გეფესტმა პრომეთე მიაჯაჭვა“. ანტიკური ავტორები  ტამანის და ყირიმის ტერიტორიას სკვითების მიწებს უწოდებდნენ, ხოლო სამხრეთისკენ მდებარე მიდმოებს,  სადაც კავკასიის მთები იწყებოდა – აეტის სამეფოს…

ასეა თუ ისე, მეცნიერები დარწმუბებით ჯერ ვერ ამბობენ, თუ რომელი თეორიაა მართალი და რომელი მცდარი. ეს საკითხი კიდევ მრავალ დაფარულ დეტალს ინახავს და, შესაბამისად, მკვლევარების და ისტორიკოსების ინტერესის ობიქტს წარმოადგენს.

www.premiumi.ge




ძაღლმა იმდენი იტირა, გაყიდული ძროხა უკან დააბრუნეს [VIDEO]


სამხრეთ Картинки по запросу собака не дала продать коровуკორეაში ერთი ძალზე საოცარი ამბავი მოხდა.

ერთერთ ფერმერს ყავდა ძროხა, რომელმაც პატარა ლეკვი აღზარდა. ძაღლი იმდენად შეეჩვია ძროხას, რომ თითქმის დაკარგა ძაღლის ინსტინქტები. ცხოველები ერთად  ცხოვრობდნენ, ერთი ჯამიდან ჭამდნენ, ერთად ეძინათ.

ბოსელში  სივიწროვის გამო პატრონმა ძროხის გაყიდვა გადაწყვიტა. მაგრამ ძაღლმა იმდენად მძიმედ აღიქვა “გამზრდელთან” განშორება, რომ პატრონი იძლებული გახდა, ძროხა  უკან დაებრუნებინა.

https://youtu.be/8m1Uvg7HUfc

 

 




ყაზბეგში მეტეოროლოგიური სადგური დამონტაჟდა


მეტეოროლოგიური სადგურიგარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტროს გარემოს ეროვნული სააგენტოს ჰიდრომეტეოროლოგიის დეპარტამენტის სპეციალისტებმა ყაზბეგში, ზღვის დონიდან 2940 მ სიმაღლეზე, ავტომატური მეტეოროლოგიური სადგური დაამონტაჟეს.

სადგური უზრუნველყოფს მეტეოროლოგიური პარამეტრების ატმოსფერული წნევის, ჰაერის ტემპერატურის და სინოტივის, ნალექების რაოდენობის, ქარის სიჩქარის და მიმართულების უწყვეტ რეჟიმში გაზომვას და მონაცემების ონლაინ რეჟიმში გადაცემას.

მეტეოროლოგიური სადგურებიდან მიღებული მონაცემები ხელს შეუწყობს ამინდის პროგნოზების ხარისხის გაუმჯობესებას და მოსალოდნელი სტიქიური მეტეოროლოგიური და ჰიდროლოგიური მოვლენების შესახებ გაფრთხილებების დროულად მომზადებას და გავრცელებას.

წლის ბოლომდე საქართველოს სხვადასხვა რეგიონებში კიდევ 4 სადგურის დამონტაჟება არის დაგეგმილი.




ირლანდიაში 2000 წლის წინ დამზადებული კარაქი იპოვეს


Картинки по запросу В Ирландии нашли огромный кусок доисторического маслаირლანდიის ერთერთ ჭაობში მუშაობისას დაქირავებულმა მუშებმა შემთხვევით  კარაქის დიდი ნაჭერი იპოვეს, რომლის ასაკიც 2000 წელს აღწევს.

უჩევულო ართეფაქტი 10 კგ–მდე იწონის. ის სამი უძველესი საბარონოს სასაზღვრო ტერიტორიაზე აღმოაჩინეს. მეცნიერებისთვის ცნობილია, რომ ძველად კარაქს ხშირად  ინახავდნენ ჭაობში, თუმცა ამ შემთხვევაში, აღმოჩენილი ნაჭერი საკერპო ძღვენად მიაჩნიათ. ექსპერტების თქმით, 2 000 წლის წინ ამ ადგილებში მცხოვრებმა ადამიანებმა განგებ „ჩაძირეს“ კარაქი, რათა მათ ღვთაებებს  მიწები მტრის შემოსევისგან დაეცვათ.

მუშების  მტკიცებით, არტეფაქტს დღემდე აქვს კარაქის სურნელი და საკვებადაც გამოსადეგად გამოიყურება.




დარეჯანის სასახლის სამონასტრო კომპლექსის რეაბილიტაციის დროს ძველი გალავნის ფრაგმენტი აღმოაჩინეს


დარეჯანის სასახლის სამონასტრო კომპლექსის რეაბილიტაციის დროს ძველი გალავნის ფრაგმენტი აღმოაჩინესთბილისის განვითარების ფონდის პროექტის, „ახალი ტფილისის“ ფარგლებში მიმდინარე სარეაბილიტაციო სამუშაოების დროს, დარეჯანის სასახლის სამონასტრო კომპლექსის ტერიტორიაზე, საძირკვლის გასამაგრებლად (სადრენაჟე სისტემის ოსაწყობად) გავლებულ ღრმა ჭრილში არქეოლოგიური ნაშთები გამოვლინდა. ინფორმაციას თბილისის მერია ავრცელებს. კერძოდ, ძველი გალავნის ფრაგმენტები, რომელიც არქეოლოგების მიერ შესაბამისი წესების დაცვით გაიწმინდა.

პროექტში ჩართული მხარეების: არქეოლოგების, ხელოვნებათმცოდნეებისა და საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს რეკომენდაციით, სარეაბილიტაციო არეალში აღმოჩენილი ძველი გალავნის ნაშთები უნდა შენარჩუნდეს, შესაბამისად, აღნიშნული რეკომენდაციის საფუძველზე პროექტი დაკორექტირდა.

დაკორექტირებული პროექტის მიხედვით, სადრენაჟე სისტემა ვეღარ მოეწყობა, თუმცა შენარჩუნებული იქნება კულტურული მემკვიდრეობა – მოეწყობა სანიაღვრე სისტემა, რომლის შედეგად ბუნებრივი წყლების ზემოქმედებისგან დაცული იქნება ციხის გალავანი. დარეჯანის სასახლის სამონასტრო კომპლექსის რეაბილიტაციისთვის 2 მილიონ ლარამდეა გამოყოფილი. სამუშაოების დასრულება კი 2020 წლის ბოლოს იგეგმება. სარეაბილიტაციო სამუშაოებს შპს „იკორთა 2007“ ახორციელებს.

თბილისის განვითარების ფონდის ხელმძღვანელის, ალექსანდრე ტოგონიძის თქმით, პროექტის დაკორექტირებით კულტურული მემკვიდრეობაც შენარჩუნდება და გალავანს წყლებიც ასცდება.

„დარეჯანის სასახლის სამონასტრო კომპლექსის სარეაბილიტაციო სამუშაოების ერთ-ერთი მთავარი კომპონენტი იყო გალავნის კედლის რეაბილიტაცია. როდესაც უკანა კედლის მხარეს ამოვიღეთ ჭრილი, რომ სადრენაჟე მილები ჩაგველაგებინა, აღმოვაჩინეთ ძველი გალავნის კედელი და კერამიკული ჭურჭლის ფრაგმენტები. მას შემდეგ, რაც არქეოლოგებთან და შესაბამის სპეციალისტებთან გავიარეთ კონსულტაციები, გადავწყვიტეთ, რომ დაგვეკორექტირებინა პროექტი ისე, რომ არქეოლოგიური მხარეც შენარჩუნებული და აღწერილი იყოს და იმ წყლების დიდი ოდენობა, რომელიც აზიანებს გალავნის კედელს, ამა თუ იმ გზით ავაცდინოთ გალავანს“, – განაცხადა ალექსანდრე ტოგონიძემ.

ფონდის ხელმძღვანელმა მადლობა გადაუხადა პროექტის განხორციელებაში ჩართულ ყველა სპეციალისტს, მათ შორის პროექტის ავტორს, მშენებლებს, არქეოლოგებს და საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს.




ჟორჟ ბიზე "კარმენი" (Habanera)


კლასიკური მუსიკა  ჩამოყალიბდა დასავლურ ლიტურგიულ და საერო მუსიკაზე დაფუძნებით. მისი განვითარების პერიოდი მოიცავს დაახლოებით ცხრა საუკუნეს,  XI საუკუნიდან – დღემდე. მუსიკის ამ ტიპის ძირითადი ტრადიციები ჩამოყალიბდა 1550-1900 წლებში.

https://www.youtube.com/watch?v=a5TPMg3sPwo&list=PLWvrfuVZeWcbSU7opqWGHQT671PwVIjEf&index=4




ადამიანის და მაიმუნის შეჯვარების ცდებს სოხუმის მაიმუნების საშენში ატარებდნენ ?


Картинки по запросу гибрид человека и обезьяныXX საუკუნის დასაწყისში რუსი მეცნიერი ილია ივანოვი ადამიანისა და მაიმუნის შეჯვარების ცდებს ატარებდა. ის სოხუმის  მაიმუნების საშენში მუშაობდა, შემეგ დასავლეთ აფრიკაში წავიდა. საბოლო ჯამში, ოფიციალურად  აღიარეს, რომ მეცნიერის ცდები წარუმატებელი აღმოჩნდა.

თუმცა ზოგიერთი ფაქტი საპირისპიროზე მეტყველებს.

1930–იან წლებში  აფხაზეთის მაღალმთიანი სოფლების მოსახლეობა უჩვეულო არსების – ნახევრად ადამიანის  ნახევრად მამიმუნის გამოჩენამ შეაშინა. არსება აგრესიას არ ავლენდა, ადამიანებს არ ეტანებოდა, მაგრამ ყველას აშინებდა მისი ძლიერი აღნაგობა და ველური გამოხედვა.

Похожее изображение
ილია ივანოვი

მას ძირითადად მწყემსები და მოადირეები აწყდებოდნენ, მეტწილად წყლის პირას, სადც ჩაცუცქული, ან საკუთარ ანარეკლს უყურებდა ან მთის კალმახს იჭერდა. 1948 წელს პაპაჩემი აფხაზეთშ, ნათესავების ქორწილში იყო, სადაც ერთმა მოხუცმა მწყემსმა შემდეგი ამბავი მოუყვა:

„როდესაც ჩანჩქერთან მივედი, წყალთან შიშველი ადამიანი დავინახე, თეძოებზე  ცხვრის ჭუჭყიანი ტყავი ჰქონდა შემოკრული. აფხაზურად მივესალმე და მოტრიალდა. ეს ადამიანი კი არ იყო, არამედ  უცნაური არსება მაიმუნის სახით , ოდნავ მოკუზული.

ძალიან საშინელი თველები ჰქონდა, ბოროტი…ამ შეხვედრამ პირველი ჭაღარა გამიჩინა, მანამდე არცერთი თეთრი თმა არ მქონდა, იმ წუთას კი მთელი თმის ზოლი გამითეთრდა. დიდხანს ვიდექით და ერთმანეთს ვუყურებდით.

შემდეგ ჩემი სამი მეცხვარე ძაღლი მოვარდა და ყეფით გაეკიდნენ უცნობ არსებას. არასდროს მინახავს, ადამიანს თუ  ასე სრაფად შეეძლო  სირბილი. ელვის სისწრაფით ბილიკს ზევით აუყვა,  ძაღლები ვერ დაედევნენ. სამი დღის შემდეგ ამ ველურმა შური იძია –  ჯერ ერთი თხა მომპარა, მერე კიდევ ერთი. ალბათ კიდევ მომპარავადა თხებს, მაგრამ ჩვენს რაიონში სანადიროდ პარტიული ხელმძღვანელების ჯგუფი ჩამოვიდა. მათ ამ არსების მოძებნა გადაწყვიტეს და მიაგნეს კიდეც. თუმცა, ვერც მოკვლა  ვერც დაჭრა მოახერხეს. ერთერთი პარტიული მუშაკი  კი სამუდამოდ ენაბლუ დარჩა.

თურმე, თავს რომ იცავდა ის ველური, მონადირეს ეძგერა, თოფი წაართვა,  ადვილად გადაღუნა ლულა და კონდახი მუხლზე გადატეხა. ამის დანახვაზე ის პარტიული ჩინოსანი ენაბლუ გახდა. მაიმუნის მსგავსი არსება კი სადაღაც გაიქცა, მას შემდეგ არც შემხვედრია, და არც რამე გამიგონია მის შესახებ“. – დაასრულა თავისი მონაყოლი აფხაზმა მწყემსმა.

აფხაზ მამაკაცებს არ უყვართ იმის შესახებ მოყოლა, რომ შიში განიცადეს, მაგრამ, როგორც ჩანს საქორწილო სუფრასთან შეზახორშებულ მწყემსს საუბრის სურვილი გაუჩნდა.

1974 წ. აფხაზეთის ასსრ, სოხუმის მაიმუნების საშენი

შესაძლოა,  ილია ივანოვის ერთერთმა „პაციენტმა“ მოახერხა გაქცევა ლაბორატორიიდან და დამოუკიდებელი ცხოვრება დაიწყო. მითუმეტეს, რომ აფხაზეთის რბილი კლიმატი ამის საშუალებას იძლევა. ველური არსების შეხახებ 1960–იანი წლებიდან არაფერი ისმის, სავარუდოდ დაბერდა და გარდაიცვალა.

პროფესორი ივანოვი ერთერთ წერილში წერადა:

„ჰიბრიდული ადამიანი  დაბადებიდანვე სწრაფად იზრდება, 3–4 წლისთვის  არაჩვეულებრივ  ფიზიკურ ძალას იძენს, ნაკლებად მგრძნობიარეა ტკივილის მიმართ, საკვების მხრივ ჭირვეული არაა. ასთი ადამიანის გამოყენების სფერო საკმაოდ ფართოა – მაღაროში მუშაობიდან სამხედრო სამსახურამდე“.

ვინ იცის, იქნებ მართლა შეძლო ადამიანის და მაიმუნის ჰიბრიდის შექმნა?

sozero.livejournal.com




“ბერმა უფსკრულს ჯვარი გადასახა და ნაბიჯი გადადგა” – კავკასიის მთებში საბჭოთა დროს მომხდარი სასწაული


Похожее изображение“1960–იან წლებში ნიკიტა ხრუშჩოვის დროს „კგბ“ ჯარის დახმარებით  გეგმიურად ამოწმებდა  კავკასიის მთებს, იჭერდნენ ყველას, ვინც იქ საბჭოთა მთავრობას აფარებდა თავს. განსაკუთრებულად ავიწროვებდნენ ბერებს და გამოსასწორებელ ბანაკებში აგზავნიდნენ. 60–იან  წლებში მოქმედი ოფიცერი, პარტიული და მსხვილი სავერტმფრენო დანაყოფის მეთაური ვიყავი, მთაში ფრენის დიდი გამოცდილება მქონდა.

კავკასიის მთებში თვითმფრინავიდან ბერების ჯგუფისთვის თვალთვალი დამავალეს. ვხედავდი, რომ მთაზე 11 შავოსანი ბერი ადიოდა, მათ ფეხდაფეხ ჯარისკაცები მიჰყვებოდნენ. სიტუაცია შევაფასე და მოვახსენე:

–  მიწა! ჰაერი ვარ. ბერები მთის მწვერვალზე მიემართებიან! ნელ–ნელა ალყა შემოარტყით. მწვერვალის იქით უფსკრულია, სხვა გზა არ აქვთ და ავიყვანთ.

– ჰაერი!  მიწა ვარ, გასაგებია, კავშირის დასასრული.

ორი დღე და ორი ღამე ამ ბერებს ვუდარაჯეთ და აი, ოპერაცია დასასრულს უახლოვდება. არ ვიცოდი, რა ბედი ელოდა ბერებს დაკავების შემდეგ და არც მაინტერესებდა. მე მხოლოდ ბრძანებას ვასრულებდი.

ამ დროს ბერები მწვერვალზე ავიდნენ. ქვემოდან უკვე ჯარისკაცები სამძებრო ძაღლებით ავიწროვებდნენ, წინ კი უკიდეგანო  ციცაბო  უფსკრული იყო. მდგომარეობა გამოუვალი იყო.

წრე შემოვარტყი და უშუალოდ ბერების  თავზე შევჩერდი. პროპელერისგან წარმოქმნილი ქარი თმასა და სამოსს უფრიალებდათ. მათ სახეზე სასოწარკვეთა ემჩნეოდათ. ხაფანგში მოქცეულ მგლებს ჰგავდნენ. სასიგნალო შუქები მივანათე, რათა მენიშნებინა, რომ ყველაფერი დასრულდა. ჯარიკსაცებიც გვიახლოვდებოდნენ…

უცებ ქვემოთ რაღაც უცნაური ამბები დატრიალდა. ბერებმა წრე შეკრეს, ერთმანეთს  ხელი ჩაჰკიდეს და მუხლი მოიყარეს. ლოცვა დაიწყეს. შემდეგ ყველა ერთად ადგა და ხრამთან მივიდა. „ნუთუ  გადახტებიან? ეს ხომ უეჭველი სიკვდილია! ნუთუ თვითმკვლელობა გადაწყვიტეს?“– გავიფიქრე  და რაციას ვტაცე ხელი:

– მიწა!მიწა! ახლოს არ მოხვიდეთ, გადახტომას აპირებენ! უფსკრულის პირას დგანან!

– ჰაერი! მიწა ვარ! ხუთ წუთი დაველოდებით და გავაგრძელებთ შეტევას. დრო არ გვაქვს – მალე დაბნელდება.

– გასაგებია.

ბერებისთვის თვალი არ მომიშორებია. ერთ–ერთმა, შუაში მდგომმა, ორი კვერთხი აიღო, გადააჯვარედინა და სამჯერ აუჩქარებლად ჯვარი გადასახა უფსკრულს. შემდეგ ნაბიჯი გადადგა! მაგრამ ძირს არ ჩავარდნილა, არამედ სასწაულებრივად ჰაერში იყო გამოკიდებული.  თმა ყალყზე დამიდგა. ზემოდან ნათალად ვხედავდი, რომ ბერი მიწაზე კი არა, ჰაერში იდგა. შემდეგ ნელ–ნელა გადადგა ნაბიჯები და როგორც ბილიკზე, ისე გაიარა.  არ გადაჩეხილა უფსკრულში! როგორ?! მას გაყვნენ დანარჩენი ბერებიც, ერთი მეორეს მიყოლებით მიაბიჯებდნენ ჰაერში. მშვიდად ავიდნენ ზევით და ღრუბელში მიიმალნენ… გაქრნენ…

ნანახისგან ისე დავიბენი, რომ ვერტმფრენის მართვაზე კონტროლი დავკარგე. გონს რომ მოვეგე, კურსი გამოვასწორე და მინდორზე დავეშვი.

20 წუთის შემდეგ ჯარისკაცები მომცვივდნენ, მე კი კაბინაში ვიჯექი და ნანახისთვის ლოგიკურ ახნას ვეძებდი.

– მეთაურო, სად არიან ბერები? სად წავიდნენ? მწვერვალზე ვიყავით, მაგრამ იქ არ დაგვხდნენ.

–ისინი…ისინი ზეცაში წავიდნენ.

ექომ ჯარისკაცების სიცილის ხმა მთებს მოსდო.

***

განრისხებული პოლკოვნიკი ოთახში ადგილს ვერ პოულობდა:

– ინებეთ და ამიხსენით, სად გაქრნენ ბერები, რომლებსაც 2 დღე–ღამე ვუთვალთვალებდით?! და ისიც, თუ როგორ აიყვანეთ ჯარისკაცები ცრუ კვალზე!

– ჩემს ახსნა–განმარტებას მაინც არ დაუჯერებთ, ასე რომ აი ჩემი პარტიული ბილეთი და განცხადება სამსახურიდან გათავისუფელების შესახებ.

მას შემდეგ, რაც თადარიგში გადამიყვანეს, მოვინათლე და მორწმუნე ადამიანი გავხდი.

საოცარნი არიან, უფალო საქმენი შენნი!”

მიროსლავ მანიუკი