ცნობილი ადამიანების იშვიათი ფოტოსურათები


გთავაზობთ ცნობილი ადამიანების იშვიათ  ფოტოსურათებს. ზოგი მათგანი მართლაც უჩვეულო და ისტორიულია, ზოგი კი   კარგად  გადმოსცემს წარსული ეპოქის სულისკვეთებას.

 

ორი მეფე – ელვის პრესლი და მოჰამედ ალი (60–ნი წ.წ.)

 

პატი, ჯორჯი და რინგო, 1967 წ.

 

ბრიუს ლი და ჩაკ ნორისი “დრაკონის გზის” გადაღებისას

 

დევიდ ბოუი, “ლაბირინტის” პროდუსერი ჯორჯ ლუკასი და რეჟისორი ჯიმ ჰენსონი, 1985 წ.

 

არნოლდ შვარცნეიგერი

Led Zeppelin, 1969 წ. (ჰერბ გრინის ფოტო)

 

ჯონ ტრავოლტა და ჟერარ დეპარდიე, საფრანგეთი

 

ბრიჯიტ ბარდო, 1956 წ. ( მარკ შოუს ფოტო)

ჯენის ჯოპლინი და ტომ ჯონსი, 11 ნოემბერი 1969 წ.

 

პაბლო პიკასო ცეკვავს

 




შოტლანდიაში ვიკინგების საჭადრაკო დაფა იპოვეს


შოტლანდიის ჩრდილოეთ – აღმოსავლეთ ნაწილში არქეოლოგებმა ჭადრაკის მსგავსი სკანდინავური სამაგიდო თამაშის ჰნეფტაფლის დაფა იპოვეს. არტეფაქტი დირსის საბაატოში მიმდინარე არქეოლოგიური გათზრების დროს აღმოაჩინეს. 

დირსის სააბატო 1219 წელს დაარსდა და XVI საუკუნემდე იარსება, შემდეგ კი  ადგილობრივი ლორდის დაქვემდებარებაში გადავიდა.  ამ სააბატოში შეიქმნა ერთ–ერთი უძველესი შოტლანდიური ხელნაწერი –” დირსის წიგნი”, რომელშიც შედის  ლათინურ, ძველირალნდიურ და გალიურ ენებზე თარგმნილი სახარება. ამჟამად ხელნაწერი კემბრიჯის უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკაში ინახება.

სააბატოს ტერიტორიაზე არქეოლოგიური გათხრები 2008 წლიდან მიმდინარეობს. ცოტა ხნით ადრე აქ   XII-XIII ს.ს –ის  ქვით მოპირკეთებული ბუხრის ნანგრევები და რამოდენიმე თიხის ქოთანია ღმოაჩინეს. ვიკინგების ნივთის აღმოჩენა  არქეოლოგებისთვის  მართლაც მოულოდნელი იყო  – ჰნეფტაფლი უძველესი სკანდინავური თამაშია, ყველაზე ადრეული ინფორმაია მის შესახებ III საუკუნეში გვხდება. შემდგომში ვიკინგებმა ეს თამაში ჩრდილოეთ ევროპის სხვა ქვეყნებშიც გაავრცელეს. მეცნიერებმა ჯერ ვერ დაადგინეს, თუ რომელ საუკუნეს მიეკუთვნება ეს სათამაშო დაფა.

 The Scotsman

 

 




ღარიბი ვუნდერკინდი საოცრად რეალისტურ ნახატებს ქმნის


@waspa_art / Instagramნიგერიაში, სადაც სამოქალაქო ომი მძვინვარებს, პატარა ვარსკლავმა გამოანათა – 11 წლის კარიმ ვარის ოლამილკანი  თანამემამულეების სიამაყეა. ბიჭუნა იმდენად რეალისტურ სურათებს ქმნის, რომ თვისი  შემოქმედებით ცნობილ  მხატვრებს აოცებს. ნიჭიერი კარიმის შესახებ მსოფლიოს მასმედიაც  აღფრთოვანებით წერს.

კარიმი თვითნასწავლი მხტვარია, პირველი ნახატები 6 წლის ასაკში შექმნა, მაშინ საყავრელი მულტფილმების გმირებს ხატავდა. 8 წლის ასაკში ბიჭუნა სამხატვრო აკადიმეა  Ayowole Art Vocational Academy– ში მიიღეს. სასწავლებელში კარიმი  ერთი  უბრალო მიზეზით მივიდა – მას  უნდოდა ენახა, თუ როგორ ხატავენ სხვა მხატვრები. აკადემისს დირექტორი მოიხიბლა  კარიმის ნახატით და პატარა ვუნდერკინდს სწავლის ნება დართო.

 

 კარიმი დედასთან და და–ძმასთან სიღარიბეში ცხოვრობს. მისი თქმით, ყველაზე რთულია ფანქრების და ფუნჯების საყიდნელად საჭირო თანხის გამონახვა. თავის ყველაზე დიდ მიღწევად მიიჩნევს ნახატს “პური არსობისა”, რომელზეც გამოსახულია დაღლილი ადამიანი, მას პირთან კოვზი მიაქვს, ხოლო სახეზე ოფლის წვეთები ჩამოსდის. კარიმი განმარტავს, რომ “პურის ფულის შოვნა – ყველაზე მძიმე შრომაა”.  პატარა მხატვარს სურს, საყოველთაოდ ცნობილი გახდეს, ჯერ–ჯერობით კი მხოლოდ “ინსტაგრამის” პროფილს სჯერდება.




გოგონები მაკიაჟს იშორებენ – თიხა,ლინზები და ბევრი სხვა რამ…(ვიდეო)


Похожее изображениеსამხრეთ კორეაში სილამაზის კულტი იმდენად არის გავრცელებული, რომ სამსახურში მიღებისას კანდიდატის  გარეგნობას შესაძლოა  დიდი მნიშვნელობა მიანიჭონ.

დიდთვალება თოჯინის  სტანდარტი კორეელ ქალბატონებს მოსვენებას არ აძლევს, ამიტომ პლასტიკურ ქირურქებთან ყოველთვის დიდი რიგია . თუმცა სილამაზის მოყვარულებმა უფრო იაფი გზა გამონახეს – მაკიაჟი. მართალია, ეფექტი ხანმოკლეა, სამაგიეროდ ეკონომიური. იმისთვის, რომ ანიმეს პერსონაჟს დაემსგავსონ,  გოგონები იყენებენ ლინზებს, ხელოვნურ  წამწამებს, შინიონებსა და … თიხას, რომლის მეშვეობით ახდენენ სახის მოდელირებას.

“ტვიტერის” მომხმარებელმა  Cielito Lindo გამოაქვეყნა ვიდეო, სადაც ასახულია, თუ როგორ იცვლიან გოგონები გარეგნობას, იცილებენ მაკიაჯს და თიხას.

შედეგი გასაოცარი კი არა, შოკისმომგვრელია.




ჰავაიზე ვულკანმა ძვირფასი ქვები ამოაფრქვია


Картинки по запросу оливинჰავაის დიდ კუნძულზე  მოქმედმა ვულკანმა კილუეაამ დიდი რაოდენობით ნახევრადძვირფასი ქვა ოლივინი ამოაფრქვია.

ადგილობრივი მოსახლეობა ადასტურებს, რომ ოლივინის “წვიმის” მომსწრე გახდა. ჰავაის უნივერსიტეტის გეოლოგმა შერილ განესკიმ დაადასტურა, რომ კუნძულზე ასეთი რაოდენობით ძვირფასი ქვის  გამოჩენა ვულკანის ამოფრქვევას უკავშირდება.

ოლივინი ფართოდაა გავრცელებული დედამიწის მანტიაში და ხშირად მოყვება ვულკანიდან გადმსულ ლავას და ვულკანურ ბომბებს. ჰავაის ოლივინი განსხვავდება ღია მწავნე ფერით და საკუთარი სახელწოდებაც გააჩნია – ჰავაიტი. ის საკამაოდ გავრცელებულია არქიპელაგზე,  მეტიც, ოლივინის ქვიშის პლაჟებიც არსებობენ.

იუველირები მაღალი ხარისხის ოლივინს იყენებენ. ერთი კარატის  ღირებულება $450 აწევს.




როდესაც ძალიან გეძინება და არ იმჩნევ [video]


Похожее изображениеსურიკატი (ლათ. Suricata suricatta) — მტაცებელი ძუძუმწოვარი ცხოველი მანგუსტისებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია სამხრეთ აფრიკაში, მეტწილად კალაჰარის რაიონში.

ამ სურიკატს ძალიან ეძინება, მაგრამ არ შეიძლება – სადარაჯოზე დგას. არა და რა ტკბილია ეს ძილიიიი…..:)

 

 

 

 

https://youtu.be/MY4FKDJHXbM




ზაზა ფანასკერტელი – მეცნიერი და ეროვნული დამოუკიდებლობისთვის მებრძოლი


ფანასკერტი შუა საუკუნეების უმნიშვნელოვანესი ციხე–სიმაგრე იყო სამხრეთ საქართველოში, ისტორიულ იმერ ტაოში ( ახლანდელი თურქეთის ტერიტორია). სამეფო სიმაგრის პირველი მფლობელი იყო აზნაური ზაქარია ასპანისძე. ამ შესანიშნავი და დიდი ისტორიის მქონე კუთხის შვილი იყო ზაზა ციციშვილი– ფანასკერტელი.

XV საუკუნის ქართველი პოლიტიკური  მოღვაწე და მეცნიერი, ეროვნული დამოუკიდებლობისა და ერთიანობისთვის მებრძოლი, ერთიანი საქართველოს დაშლის შემდეგ  ქართლის მეფის კონსტანტინე II-ს სამსახურში ჩადგა.  XV საუკუნის 60-იან წლებში ციციშვილთა სათავადო უკვე ჩამოყალიბებული იყო. მათ ეკუთვნოდათ მამულები მძოვრეთისა და ნიჩბისის ხეობებში, ხვედურეთში. კონსტანტინემ ზაზას დამატებით უწყალობა უფლისციხე, ქვახვრელი და კარალეთი. ზაზას შვილს, ციცის კი – თავადობა. ზაზას აღუდგენია ყინწვისის მონასტერი და მიუშენებია ეგვდერი.

ზაზა ფანასკერტელ-ციციშვილი – მხედართმთავარი და ბრძენთმთავარი, ასე მოიხსენიება ძველ თუ ახალ წყაროებში პიროვნება, რომელსაც ქვეყნის წინაშე მიუძღვის დიდი ღვაწლი, როგორც იმ დროინდელი საზოგადოების ჯანმრთელობის დაცვის, ასევე ქვეყნის ეკონომიკური და პოლიტიკური წინსვლისათვის.

ზაზა ციციშვილი –ფანასკერტელი

ზაზა ფანასკერტელ-ციციშვილის მიერ შედგენილია ვრცელი სამედიცინო ნაშრომი “სამკურნალო წიგნი – კარაბადინი”, რომელშიც განხილულია როგორც თეორიული, ისე პრაქტიკული მედიცინის საკითხები. ვტორი ძირითადად ემყარება ძველი ქართული სამედიცინო გამოცდილებას, ასევე ნაწილობრივ იყენებს  უცხოენოვან ნაშრომებს.

ქართულ სამედიცინო აზროვნებას საკმაოდ მდიდარი და ხანგრძლივი ისტორია აქვს. იგი ეფუძნება ეროვნულ-ხალხურ ტრადიციებს, რასაც ადასტურებს არქეოლოგიური მონაცემები, აგრეთვე ძველი მსოფლიოს ისტორიკოსთა შრომებში (მაგ. სტრაბონი), ქართულ აგიოგრაფიულ ძეგლებში დადასტურებული ცნობები.

“კარაბადინი”

ფანასკერტელის “სამკურნალო წიგნი”  პრაქტიკოს– ექიმთათვისაა გამიზნული. მასში მოკლედაა განხილული ზოგადი მედიცინის საკითხები, ანატომიურ-ფიზიოლოგიური ცნობები, დიაგნოსტიკური და კონკრეტულ დაავადებათა მკურნალობასთან დაკავშირებული მეთოდები.  ძეგლი გარკვეულწარმოდგენას გვიქმნის იმდროინდელი ქირურგიისა და ფარმაციის დონეზე საქართველოში. მასში განიხილება სამკურნალო საშუალებათა 14 ძირითადი ფორმა და მათი 405 სახეობა.

“სამკურნალო წიგნი კარაბადინი” თავის დროზე საქართველოში უდიდესი პოპულარობით სარგებლობდა და ხალხის საყვარელ წიგნად იყო მიჩნეული.  იგი რამოდენჯერმე გამოიცა ჩვენ დროსაც.

1960 წელს გამოიცა “საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიის კრებული”,  სადაც განხილულია ფანასკერტელთა ფეოდალური საგვარეულოს ისტორია. კრებულში საკმაო ადგილი ეთმობა ზაზა ფანასკერტელის ცხოვრებას და მოღვაწეობას, აგრეთვე მის ცნობილ ნაშრომს “კარაბადინს”.




ამოუხსნელი თავსატეხი: რა იწვევს უეცარ დაბნელებას და დროში დაკარგვას?


Картинки по запросу тьма египетскаяეგვიპტის წყვდიადი, რომელმაც სამი დღე გასტანა, ძველ აღთქმაშია აღწერილი. ეს მოვლენა დღემდე მეორდება. ისტორიას რამოდენიმე შემთხვევა ახსოვს, როდესაც ყოველგვარი მიზეზის გარეშე დედამიწა სრულმა სიბნელემ დაფარა. წარსულში ამ მოვლენას ღვთის რისხვად აღიქვამდნენ, დღეს კი მას ანომალურ მოვლენას უწოდებენ. თუმცა თანამედროვე მეცნიერებამ  ამ მოვლენის მიზეზს ვერ მიაგნო.

ლონდონის წყვდიადი

1904 წლის 2 აპრილს ლონდონის მეტროპოლიტენის სადგური უიმბლდონი უეცრად უკუნითმა სიბნელემ მოიცვა, რამაც მგზავრებსა და პერსონალში პანიკა გამოიწვია. რამოდენიმე წუთში წყვდიადი გაქრა, საზოგადოებამ კი  ახსნა–განმარტება მთავრობას მოსთხოვა. ქალაქის მერიამ მეცნიერებს მიმართა, თუმცა ჩატარებულმა  ექსპერიმენტმა ამ კითხვაზე ზუსტი პასუხი ვერ გასცა. მათ ვერ შექმნეს სრული წყვდიადი, ამიტომაც ვარაუდი გამოთქვეს, რომ  მიწის წიაღიდან უცნობი აირები ამოიფქვრა, რომლებმაც  ადამიანებში დროებითი სიბრმავე გამოიწვია. თუმცა არც ეს ვერსია გამოდგა მართალი, რადგან სამედიცინო გამოკვლევამ ცხადყო, რომ მგზავრებსა და პერსონალს თვალის არანაირი დაზიანება არ აღენიშნებოდათ. ასე რომ ეს კითხვა უპასუხოდ დარჩა…

ამერიკული წყვდიადი

რამოდენიმე წლის შემდეგ „ეგვიპტურმა წყვდიადმა“ ამერიკული ქალაქი ლუისვილი (კენტუკის შტატი) დაფარა. 1911 წლის  7 მარტი იდგა. დღის 16:00 საათზე ქალაქში უკუნითი სიბნელე ჩამოწვა. იმ მომენტისთვის ქალაქში 50 000–ზე მეტი ადამიანი ცხოვრობდა, ამიტომ ჩვენებებში ფალსიფიკაციას ადგილი ნამდვილად არ ექნებოდა.

ლუისვილის მოქალაქეები ყვებოდნენ, რომ ფიზიკურად შეიგრძნობდნენ სიბნელეს – ჰაერი თითქოს გამკვრივდა და გადაადგილებას გარკვეული ძალისხმევა სჭირდებოდა, როგორც წყლისქვეშ. კიდევ ერთი დეტალი – თამბაქოს მწეველები დაბნელების დროს ასანთს ცეცხლს, რომ უკიდებდნენ – ესმოდათ ანთებული ასანთის ხმა, ალი თითებს უწვავდა, მაგრამ არ ანათებდა! მოქალაქეები სივრცის ცდომილებაზე საუბრობდნენ. ვინც სრულ სიბნელეში გადაადგილება გაბედა, დიდი მოშორების მანძილზე აღმოჩნდა. წყვდიადი ერთი საათის შემდეგ გაქრა, ქალაქი ნელ–ნელა ჩვეულ რიტმს დაუბრუნდა, მაგრამ მოქალაქეები კიდევ დიდ ხანს იხსენებდნენ ამ უჩვეულო მოვლენას.

ფრანგული წყვდიადი

სრული წყვდიადის კიდევ ერთი უჩვეულო თვისება  მკვეთრად გამოვლინდა საფრანგეთში, ქალაქ არპეში. 1957 წლის 16 ივლისს 54 წლის ქალბატონმა ჟენემ, რომელიც ძიძად მუშაობდა, ჩვეულებისამერ ბავშვი ქალაქის პარკში წაიყვანა. ეტლი ხის ჩდილში დადგა, თვითონაც გვერდით მიუჯდა. უეცრად ჩამობნელდა, თითქოს ყველგან შუქი ჩაქრაო. ბავშვი ატირდა, მადამ ჟენემ ხელით მოძებნა ეტლი, ბავშვი ამოიყვანა და ჩაიკრა…ასე დაახლოებით 15 წუთი იჯდა, მერე კი წყვდიადი უეცრად გაქრა, მაგრამ პარკში  შუადღის ნაცვლად რატომღაც საღამო ოყო! … ძიძამ ბავშვი ეტლში ჩააწვინა და სახლში დაბრუნდა, იქ კი ატირებული  მშობლები დახვდნენ. აღმოჩნდა, რომ ძიძა და ბავშვი სამი დღის განმავლობაში არ იმყოფებოდნენ სახლში! პოლიციას და მოხალისეებს მთელი ქალაქი თავდაყირა დაუყენებიათ, თუმცა მათ კვალს ვერსად მიაგნეს…

Похожее изображение

მადამ ჟენე ცნობილი იყო როგორც გამოცდილი, პასუხისმგებლიანი და სერიოზული ქალბატონი, ამიტომ მის მონათხრობს დაუჯერეს. მეტიც, ეტლში ბვაშვის საფენების მარაგი  ხელუხლებელი იყო, ხოლო სათადარიგო ბოთლი – რძით სავსე. მომხდარს ვერნაირი ახსნა მოუძებნეს, თუმცა გამოიკვეთა ერთი ფაქტი: უკუნითი წყვდიადი დროის ქრონომეტრაჟზე ახდენს გავლენას.

ტაჯიკეთის წყვდიადი

ბოლო შემთხვევა 1979 წელს ტაჯიკეთში დაფიქსირდა. ზაფხულის თბილ საღამოს გისარის ქედის მთისწინში ოთხი მთასვლელი დაბანაკდა. ის იყო, კოცონი უნდა დაენთოთ, რომ უეცრად იქაურობა სრულმა წყვდიადმა მოიცვა. საბედნიეროდ, ოთხივემ მოასწრეს ხელების ჩაკიდება, ყვიროდნენ, მაგრამ ერთმანეთის არ ესმოდათ. ისეთი შთაბეჭდილება ჰქონდათ, თითქოს სათითაოდ ხმაგაუმტარი ჩაფხუტები ჩამოაცვეს თავზე… მათი ვარაუდით, უცნაურმა მოვლენამ 5 წუთი გასტანა, რის შემდეგაც უეცრად განაათდა, მზე კაშკაშებდა, საათზე კი შუადღე იყო. ქვემოთ, მთავარ ბანაკში  ჩასულმა მთასვლელებმა შეიტყვეს, რომ თითქმის 2 დღე დაკარგულად ითვლებოდნენ და მათ მაშველები ეძებდნენ.

Похожее изображение

თანამედროვე მეცნიერება სრული დაბნელების ფენომენს დღემდე ვერ ხსნის, იკვეთება მხოლოდ რამოდენიმე კანონზომიერება – დროის და სივრცის ცდომილება.  ვარაუდობენ, რომ სინათლის ტალღები ანუ  ელექტრომაგნიტური რხევები გარკვეულ პერიოდში ისეთ მდგომარეობაში გადადიან, რომელსაც ადამიანის თვალი ვერ აღიქვამს. ამაზე კე დედამიწის მაგნიტური ველი ახდენს ზემოქმედებას, თუმცა მისი ამგვარი ცვლილების მიზეზი მეცნიერებისთვის ჯერჯერობით გაუგებარია, ისევე, როგორც აუხსნელია დროისა და სივრცის ცდომილება.

vitatrans.net




"შენ დროზე ადრე, შეცდომით მოხვდი აქ" – ღვთის შეწევნა კოსმოსშიც შეიგრძნობა


Похожее изображениеსაბჭოთა კავშირის  დროინდელი ლიდერები კოსმოსში მიღწეული შედეგებით ძალიან ამაყობდნენ. რწმენაზე და ეკლესიურ მიდგომაზე საუბარი ზედმეტი იყო, ყველაფერს მეცნიერული თვალსაზრისით ხსნიდნენ. მიუხედავად ამისა, კოსმოსში მყოფი კოსმნავტები ყველაფერში მაინც ღვთის განგებას ხედავდნენ . თუმცა ამაზე ღიად საუბარს ვერ ბედავდნენ.

ახლა კი, როდესაც უმეტესობა დაუბრუნდა ჭეშმარიტ რწმენას და შეზღუდვებიც აღარ არსებობს, კოსმოსში მრავლჯერ ნამყოფი ადამიანები პირდაპირ საუბრობენ მიღებული შთაბეჭდილებების შესახებ.  ორბიტაზე ყოფნის დროს ხანდახან ხდება ისე, რომ ადამიანი გრძნობს, რომ ეკიპაჟის გარდა იქ კიდევ ვინღაც „უხილავი“არის.  კოსმონავტებს ხშირად ესმით შემდეგი შინაარსის ტექსტი:“ შენ დროზე ადრე, შეცდომით მოხვდი აქ. ჯერ არ უნდა მოსულიყავი. დამიჯერე, რამეთუ მე შენი ერთერთი წინაპარი ვარ.  შვილო, აქ არ უნდა იმყოფებოდეთ, დაბრუნდით დედამიწაზე, ნუ არღვევთ შემქმნელის კანონებს“. ხოლო მეტი დაჯერებლობისთვის უხილავი ხმა მას რომელიმე ისტორიას უყვება, რომელიც  დასახელებულ წინაპარს ეხება და რომლის შესახებ მხოლოდ კოსმონავტმა და მისმა ოჯახმა იცის.

დღეს უკვე კოსმოსში მორწმუნე პილოტები მიფრინავენ, სამღვდელოება აკურთხებს საფრენ აპარატს და საგზლად წმიდა ხატებს ატანს. ასე, მაგალითდ, კოსმოსურ ხომალდზე დაბრძანებული ხატი ურწმუნო პილოტსაც კი შეეწია. გაურკვეველი მიზეზით მომხდარმა ავარიამ სრულად გათიშა კვებაის მიწოდება. ეკიპაჟი  სიბნელეში აღმოჩნდა,  დედამიწასთან კავშირის გარეშე, თანაც უდენოდ კაბინაში ტემპერატურა ძალიან მალე ეცემა. ავარიის მიზეზსს ვერაფრით  მიაგნეს.  ლოცვის გარდა არაფერი დარჩენიათ… სასოწარკვეთილი ურწმუნო კოსმონავტი  ხატის წინ  „დაიჩოქა“ და მთელი გულით, თავისებურად დაიწყო ლოცვა. ამ მომენტში მისი ხელები გვერდით მდებარე საგნებს შეეხო, სადაც მან უმალვე აღმოაჩინა და აღმოფხვრა დაზიანება.

სსრკ–ს  გმირი, კოსმონავტი გეორგი გრეჩკო იხსენებდა:

“კოსმოსიდან დაბრუნების შემდეგ იური გაგარინს  კრემლში მოუწყვეს შეხვედრა. ხრუშჩოვმა უმალვე გვერდზე გაიყვანა  და ჰკითხა, ნახა თუ არა კოსმოსში  ღმერთი. იურა მონათლული იყო,  ზეპირად იცოდა ლოცვები, 1964 წელს ცკ–ს პლენუმზე  მოსკოვში მაცხოვრის ტაძრის აღდგენის წინადადებითც გამოდიოდა.  “რა თქმა უნდა, ვნახე. ღმერთი არსებოს.“– უპასუხა მან  ხრუშჩოვს. ნიკიტა სერგეევიჩმაც თავი დაუქნია:“ მეც ასე ვფიქრობდი. მაგრამ შენ არავის უთხრა ამის შესახებ“.

თვითონ გიორგი გრეჩკოსაც სწამდა ღმერთი.

“ რამდენჯერ ვიმყოფებოდი სიცოცხლისა და სიკვდილის ზღვარზე: ხანძარი კოსმოსურ სადგურზე; პარაშუტის გაუხსნელობა დამშვებ აპარატზე; ოთხჯერ ვიძირებოდი წყალში, ხრამშიც ჩავვარდნილვარ. ალბათობის თეორიის მიხედვით, დიდი ხნის გარდაცვლილი უნდა ვყოფილიყავი, მაგარამ აშკარად  ჩემი მფარველი ანგელოზი მიცავდა.“– აღნიშნავდა გეორგი გრეჩკო.

www.premiumi.ge




ჩვენზე საუკეთესო ქართველს გაუმარჯოს


Похожее изображениеრა თქმა უნდა, მე უბრალო მოკვდავს დღევანდელი საქართველოს მდგომარეობის, საერთო სურათის დახატვის, შექმნილი სიტუაციის ღრმა ანალიზის უნარი ნაკლებად გამაჩნია და არც ვაცხადებ ამის პრეტენზიას, მაგრამ პრინციპით „მოყვარეს პირში უძრახე, მტერს პირს უკანაო“ ვბედავ ხმა ამოვიღო და თუ ჩემი „ნასროლი“ მიზანში მოხვდება (რისიც დიდი იმედი მაქვს), ალბათ, ჩემზე ბედნიერი კაცი მთელ დუნიაზე მეორე არ იქნება.

დიდი სულიერი გამოცდის ჟამი გვიდგას: გვშია და გვწყურია, გვცივა და გვეშინია, ვბორგავთ და ვარჩევთ თეთრსა და შავს და ვერ გაგვირჩევია. ვაკეთებთ იმას, რის უნარიც არ შეგვწევს და არ ვაკეთებთ იმას, რაც უნდა ვაკეთოთ. ვასწავლით ერთმანეთს ჭკუას და თვითონვე უჭკუოდ ვიქცევით:

უჭკუო ჭკუას მასწავლის! რეგვენი სიბრძნეს ქადაგებს!

ოი, განგებავ, სადა ხარ, რად არ დაადებ ყადაღებს?! (ბ.ტ.)

და აღზევდა უზნეობა. არადა სულ ახლახან არ იყო, როცა ჭეშმარიტი მამულიშვილის ზვიად გამსახურდიას წინამძღოლობით სწორი გზით მივდიოდით. მან სწორედ ის კურსი აიღო, რომელსაც დიდი ნავსაყუდელის მამნიშნებელი შუქურისაკენ მივყავდით, მან უაღრესად საჭირო და უცილებლად სწორი აქცენტი გააკეთა მისი მშობელი ხალხის, ქართველი ერის სულიერ–ზნეობრივი პოტენციის ამაღლებაზე, რაც ესოდენ დაგვიქვეითდა, სამასწლოვანი მუხანათური „ძმობის“ პერიოდში.

 „ენა, მამული, სარწმუნოება“

აი, რა იყო და იქნება მაგისტრალური და ერთადერთი მაერთებელი გეზი, გზა, რომელსაც ტაძრისკენ მივყავართ. რამ შეაფერხა ჩვენი „გემის“ ტრიუმფალური სვლა აღებული კურსისაკენ? შევეცდები ამ კითხვის  პასუხად ორი ძირითადი თუ არა, ერთ–ერთი მიზეზთაგან დავასახელო.

  1. იმპერიის მეთაური ქვეყნის მამათმთავართა და შვილთა მგლური ბუნება და განწყობილება სხვა ქვეყნების მიმართ…

მახსოვს, მოსკოვში ვარ, ირან–ერაყის ომი დაიწყო, მოსკოვის გარეუბნიდან მივდივარ „დედაქალაქისკენ“, დინჯად დავდივარ ელექტრომატარებლის ვაგონიდან ვაგონში თავისუფალი სავარძლის სძებნელად და გავლით, ყურმოკვრით მესმის ასე 17–18 წლის ბიჭების საუბრის ნაწყვეტი: „ჩვენ რომ ირანშც ისე, როგორც ავღანეთში, დესანტი ჩაგვესვა, ირანი ახლა ჩვენი იქნებოდაო.“

  1. იმპერიის მცდელობას როგორმე გემრიელი და მსუყე ლუკმა არ გაუვარდეს ხელიდან/თუ პირიდან/, არავითარი წარმატება არ ექნებოდა, რომ ვასალი ქვეყნის შვილთა, ძე ცდომილთა აზვირთებული დაუოკებელი ამბიციები არა.

აქვე მინდა პარალელი გავავლო ზემოთხსენებულ „იმპერიის“  შვილთა და საქარველოს შვილთა იმავე ასაკის ორ ნაწილს შორის: ერთნი როგორ გვანან უფროს ძმათა შვილებს თავიანთი ბუნებით (მხედველობაში მაქვს ის ახალგაზრდები, რომლებიც ავტომატებით არბევდნენ კანონიერი ხელისუფლების მახარდამჭერ მანიფესტაციებს) და მეორენი, რომლებიც იმ ავადსახსენებელი მოვლენების წინა დღეებში მთავრობის სასახლის წინ ფიცს დებდნენ: „ზვიად გამსახურდიას დაწყებულ საქმეს არ ვუღალატებთ, ბოლომდე მივიყვანთ“.

ღელავს და ბობოქრობს საქართველო ღირსეულ შვილთა მიერ ნაჩვენები ნათელი გზით მავალი და „ქუდზე კაცი გამოსული“, ან იგივე შვილთა, ხოლო შვილთა ძე ცთომილთა მიერ ზურგში ლახვარ–ჩაცემული და ნირწამხდარი, და სუფევს განუკითხაობა „ამა ქვეყანასა შინა“: მოძმეთა კვლა და ძარცვა–გლეჯა, ურთიერთგაუტანლობა და შური. როცა ქართველზე ვინმე, იგივე ქართველი აუგს იტყოდა, პირში ვეცემოდი, შენ ხარ ასეთი–მეთქი? – არა, სხვები არიან ასეთებიო და იყო განკითხვა სხვათა. საკუთარი ნაკლის განკითხვა და აღმოფხვრის მცდელოა კი არა.

ბრძენ წინაპართა ნააზრევით ცხოვრების წესების უარყოფამ, კარგი, დადებითი ტრადიციების უგულებელყოფამ, იმპერიულ–კომუნისტური იდეოლოგიის მარწუხებმა გატეხა (ღმერთმა ნუ ქნას საბოლოოდ), გადააგვარა ქართველი კაცის სული და იმიტომაც ვართ ახლა ამ ყოფაში, რაშიც ვართ:

„კოკასა შიგან რაცა სდგას,  იგივე წარმოსდინდების“

ნუთუ ხსნა არ არის? ალბათ, არის: ქართული ოჯახის ერთერთი მნიშვნელოვანი კომპონენტი, ღვინის სმასთან დაკავშირებული რიტუალებია: ქორწილი, ნათლობა, ძეობა, დაბადების დღე, დაკრძალვა, ორმოცი, წლისთავი, სხადასხვა ოჯახური თუ რელიგიური დღესასწაულები.

არც ის იქნება „ჩემი“ აღმოჩენა, თუ ვიტყვი, რომ არსად ისეთი ტრფიალით არ ისმევა ღვინო, როგორც საქართველოში და ამ „ტრფიალის“ მიზეზი სწორედ ის ჯადოსნური სადღეგრძელოებია, რომლებიც, არცთუ იშვიათად, ცოტა „ზედმეტსაც“ მიგვართმევინებს ხოლმე, გვინერგავს სიკეთისა და სიყვარულის გრძნობებს, გვამეგობრებს და უფრო სათნოებს გვხდის, ვიდრე ვართ. ერის მომავალი (ძე თუ ასული) ოჯახში იზრდება, ხედავს და ითვისებს ავსაც და კარგსაც, უყალიბდება საკუთარი ფილოსოფიური შეხედულებები და რამდენადაც მაღალზნეობრივ  დონეზე  უმწიკვლობის, პატიოსნების, სტუმარმასპინძლის ურთიერთპატივისცემასა და სიყვარულის ატმოსფეროა გამეფებული ოჯახში, იმდენად ამაღლებული სულის, მრავალი ღირსებით შემკული იზრდება მომავალი თაობა.

მოკრძალებით მინდა შემოგთავაზოთ სადღეგრძელო –  ჩვენზე უკეთეს ქართველს გაუმარჯოს, ყოველ ქართულ ოჯახში დასამკვიდრებლად…

და ჰკითხავს აუცილებლად მოზარდი მამას:

– მამა ვინაა ჩვენზე უკეთესი ქართველი?

მამა შეკითხვითვე კმაყოფილი გადაეხვევა თავის პირმშოს და აუხსნის:

–  ჩვენზე უკეთესი ქართველი იგია, შვილო, ვინც ჩვენზე ტანადი და თვალადია, ვინც ჩვენზე ჭკვიანი და გონიერია, ვინც ჩვენზე ძლიერი და ღონიერია, ვინც ჩვენზე უკეთ დარბის და ცურავს, ჭიდაობს და კრივში თავს იჩენს… ვინც ჩვენზე უკეთ ცეკვავს და მღერის, შრომობს და წერს, თამაშობს ჭადრაკს, ვისაც ჩვენზე მეტად უყვარს სამშობლო ქვეყანა, მოყვასი და მთელი მისი არსებით იღვწის მისი კეთილდღეობისთვის, ვინც ჩვენზე უკეთ დახვდება მომხვდურს და მეხად თავს დაატყდება  შინაურ თუ გარეშე მტერს, ვისაც სამშობლოს ბედი ყოველგვარ პირადულზე მაღლა დაუყენებია და საქმით, ბრძოლით, შრომით ამტკიცებს ამას, აღაგზნებს სხვებსაც, ამ მრწამსით იცხოვრონ.

 ზვიად გამსახურდიას უკეთესობა ვერ აიტანეს მისმა ოპონენტებმა და იმიტომაც „დაკორტნეს“. იმიტომაც ვართ კარგ დღეში!

წამით თავი დავანებოთ ბატონ ზვიადს და მის „ოპონენტებს“ და გადავხედოთ ერთმანეთს.

თითქმის ყოველი მეათე ქართველი (ღმერთმა ქნას, მე ვცდებოდე) ვერ იტანს  მასზე უკეთესი ქართველის არსებობას და ყოვლად მიუღებელი, ამორალური გზით  ცდილობს გაუსწროს მას და თავად წარმოჩინდეს, თორემ პატიოსანი გზით  უკეთეს მოყვასთან გატოლება  მისი ღირსებების დონემდე საამაყოა, როგორც პატიოსან სპრინტულ ორთაბრძოლაში გამარჯვება.

მინდა დავძინო, სადღეგრძელომ რომ უფრო მეტი დატვირთვა შეიძინოს.

უნდა შეივსოს  ასეთნაირად: – ჩვენზე უკეთეს ქართველს გაუმარჯოს, ვინც ყოფილა ამ ქვეყანაზე, ვინც არის ამჟამად  და ვინც იქნება შემდგომში, ე.ი. წარსულშია, აწმყოში და მომავალში. როცა ყველა ქართველის  გულში და სულში, სისხლსა და ძარღვში ღრმად გაჯდება  მასზე უკეთესი ქართველის სიყვარული, რომელიც, რა თქმა უნდა, ღვთის დიდი სიყვარულითა და რწმენით, ჩვენი მართლმადიდებელი ქრისტიანული სარწმუნოების ერთგულებითა და მოყვასთან ქრისტიანული თანაცხოვრების უალტერნატივო პრინციპებით იქნება განმტკიცებული,  არსებობს კი რაიმე ძალა ჩვენი დამმარცხებელი? – რა თქმა უნდა, არა.

მაშ თქვენ გაგიმარჯოთ, ჩვენზე უკეთესო ქართველებო, და თქვენი ერთურთის სიყვარულით და პატივისცემით  შედუღაბებულ, უძლეველ საქართველოს გაუმარჯოს. თქვენი, ჩვენზე უკეთესი ქართველის სიყვარულით  განმსჭავლული და რწმენით აღვსილი იმიჯი რომ ყოველივე ზემოთქმული მიღებული და გათავისებული, უმაღლეს დონეზე გაცნობიერებული იქნება  ქართველი ხალხის მიერ.

უკვდავია ქართველი ერი, მრავალ უარყოფითთან ერთად მაინც სიკეთის ძარღვი ჭარბობს მასში და ხარობს ნერგი კეთილისა…

მაშ, გაუმარჯოს ჩვენზე უკეთეს ქართველს! ერის უკვდავების საიმედო გარანტს.

სულ მოკლე დროში.

თქვენთან ერთად იმას ვისურვებდი, რომ ჩვენი ერის უკეთეს შვილებს (მტყუანებს თუ ცამდის მართლებსაც) საერთო ენა გამოენახოთ, „დიდი“  ხელშეკრულების  დადების ნაცვლად, დიდი შერიგება მოეხდინოთ და ჩვენც ერთად შეგვესვას გამთლიანებული, ერთ მუშტად შეკრული და სიყვარულით სავსე საქართველოს სადღეგრძელო.

პეტრე (ბონდო) ტონია

27.03.93 წ.