ვადომას ტომი – ორთითა ადამიანების ამოუცნობი საიდუმლო


Картинки по запросу двупалые людиაფრიკის უღრან ტყეში, ზიმბაბვეს და ბოტსვანას შორის მდებარე ტერიტორიაზე ბინადრობს უჩვეულო ტომი, რომელსაც ვადომას ან საპადის უწოდებენ. ტომის წარმომადგენელთა უმეტესობას ფეხის ტერფზე სულ 2 თითი აქვს.

ორთითა ადამიანების შესახებ პირველად ამერიკელმა მოგზაურმა პოლ დიუ შაიუმ გაიგო. 1863 წელს მან გამოსცა წიგნი, სადაც აღწერა  მოგზაურობა აფრიკაში, ასევე ახსენა უჩვეულო ორთითა ადამიანებიც.

100 წლის შემდეგ მათ შესახებ დაწერა ბრიტანულმა „გარდიანმა“. გაზეთი იუწყებოდა, რომ მდინარე ზამბეზის რთულად მისადგომ ადგილებში ორთითა ადამიანები ცხოვრობენ. მკითხველთა უმეტესობამ გამოცემას არ დაუჯრა, თუმცა შემდგომში მსგავსი ინფორმაცია სხვა გაზეთებშიც გამოჩნდა. მალევე ეტნოგრაფმა ბასტერ ფილიპსმაც აღწერა უჩვეულო ტომის წარმომადგენლები, აღნიშნა რა, რომ ისინი სიმაღლეში 1,50 მ–დე აღწევენ, ცხოვრობენ ჩაკეტილად, ხოლო კვების რაციონს ძირითადად   ველური  მარცვლეულობა, ხილი და სოკო შეადგენს. სტატიას სხვა პუბლიკაციებიც მოჰყვა, გამოქვეყნდა ასევე აფრიკელი ორთითა ადამიანების ფოტოსურათები. ამის მიუხედავად მეცნიერებს ყოველივე  მისტიფიკაციად მიაჩნდათ.

მხოლოდ 1971 წელს შედგა პირველი სამეცნიერო ექსპედიცია ორთითა ტომის შესასწავლად. მეზობელი ტომების დახმარებით მეცნიერები ვადომას ტომი გაიცნეს და გამოიკვლიეს. მათი ვარაუდით, უჩვეულო ფეხის ფორმა ახლონათესაური ქორწინების შედეგი იყო. სხვა ვერსიით, ანომალიის ბრალი უცნობი ვირუსი გახდა. ყოველ შემთხვევაში დადგინდა,  რომ  „მარწუხის სინდრომზე“ პასუხისმგებელი გენი დომინანტურია. ანუ, ბავშვი ერთი მშობლისგანაც მიიღებს ამ გენს და ორთითა დაიბადება.

პროფესორ ფილიპს ტობიასის აზრით, ეს მუტაცია ბუნებრივი შერჩევის შედეგადაც  არ გაქრება, რადგან მათ ხელს არაფე
რში არ უშლის: ვადომას წარმომადენლები ძალიან სწრაფად დარბიან, ხიდან ხეზე მამიმუნები
ვით ხტებიან, ხოლო  ხეზე ასულებს  შეუძლიათ ზედიზედ რამოდენიმე დღე გაატარონ  ხილის კრეფაში.

ვადომას ლეგენდის თანახმად ტომის სამშობლო  – წითელი ვარსკლავი ლიტოლაფსია, რომელსაც დანარჩენი ადამიანები პლანეტა მარსს უწოდებენ. აღსანიშნავია, რომ ვადოამს ტომის წარმომადგენლები შესანიშნავად ფლობენ მედიცინას და ფარმაცევტიკას – პრიმიტიული იარაღისა და ველური მცენარეების დახმარებით ისინი სერიოზულ სნეულებებს კურნავენ და რთულ ოპერაციებსაც ატარებენ.

www.premiumi.ge




იტალიელმა გოგონამ ავტომობილი მინი–სახლად აქცია


Девушка переделала фургон и колесит по миру — в компании со своим классным лабрадором девушка с шуруповертом, дом на колесах, переделать машинуმარინა პირო – იტალიელი გოგონაა, რომელიც ამჟამად დიდ ბრიტანეთში ცხოვრობს და საკუთარი ავტომობილით  მრავალი ქვეყანა  შემოიარა. მას კომპანიას თავშესაფრიდან აყვანილი ლაბრადული სახელად  ოდი უწევს. მარინამ მოგზაურობისთვის ავტომობილი საკუთარი ხელით მაოწყო, მანქანაში მას სამზარეულც აქვს და საძინებელიც.

სახეშეცვლილ ხუთკარიან Renault Kangoo–ს მარინამ “პემი” შეარქვა.

“იმდენხანს ვიმოგზაურებ, რამდენსაც შევძლებ – არ ვიცი “პემი”  იქნება ეს თუ სხვა მანქანა. მიზნად არ ვისახავ მოვინახულო რაც შეიძლება მეტი ადგილი. პირიქით, მსურს უკეთ შევიგრძნო ის გაერომო, რომელიც სუფევს კონკრეტულ  კუთხეში.”– აცხადებს მარინა პირო.

გოგონა ამბობს, რომ ბლოგი და “ინსტაგრამის” გვერდი არა ტრაბახის გულისთვის აქვს, არამედ იმისთვის, რომ სხვა ქალებს მისცეს მაგალითი.

როგორც მარინა პირო აღნიშნავს, მოგზაურობა მის ოთფხა მეგობარსაც მოსწონს:”ოდის ძალიან უყვარს მოგზაურობა. ყველგან, სადცა ჩავდივართ, ცელქობს და თითოეული გასეირნებისგან სიამოვნებს იღებს.”

 

"Отделка далека от совершенства, это мой первый опыт: мои замеры не всегда были точными, и пилить-строгать ровно я стала не сразу". девушка с шуруповертом, дом на колесах, переделать машину

 

Девушка сделала даже маленькую кухню. девушка с шуруповертом, дом на колесах, переделать машину

 

Вся переделка уложилась в £500. девушка с шуруповертом, дом на колесах, переделать машину

 

"Я стараюсь проводить 2-3 недели в каждом новом месте, и по возможности заниматься волонтерством. Я хотела бы в этом году посетить Испанию и Португалию." девушка с шуруповертом, дом на колесах, переделать машину

 

"Я вижу свою задачу также в том, чтобы показать женщинам мира, что у них всегда есть выбор. Если они хотят путешествовать — надо это делать, и не искать себе оправданий." девушка с шуруповертом, дом на колесах, переделать машину

 

Девушка переделала фургон и колесит по миру — в компании со своим классным лабрадором девушка с шуруповертом, дом на колесах, переделать машину

 

 

 

 




ყველაზე უჩვეულო ქანდაკებები


თანამედროვე ხელოვნება ზოგჯერ ძალზე ორიგინალური იდეებით გამოირჩევა და სტანდარტულ ჩარჩოებს სცილდება. გთავაზობთ მსოფლიოში ყველაზე უჩვეულო ქანდაკებების ფოტოსურათებს.

მოგზაური. მარსელი, საფრანგეთი

გადასასვლელი. ვროცლავი, პოლონეთი

დოყლაპია. ბრატისლავა, სლოვაკეთი

პოეტი მიხაი ემინესკუ. ონეშტი, რუმინეთი

კელპის გიგანტური ცხენები. შოტლანდია

ჰიპოპოტამი. ტაიბეი, ტაივანი

ხუმრობა პოლიციელთან.ბრიუსელი, ბელგია




რა არის?


ფართოდ იყო გავრცელებული XVIII საუკუნის ინგლისში, შოტლანდიასა და უელსში.


 

 

პასუხი: ფულის ხე

მას ასევე ნუმიზმატურ ხეს უწოდებენ. თავდაპირველად წარმართულ სიმბოლოს წარმოადგენდა, შემდეგ უბრალო ცრურწმენად იქცა.  ფულის ხეები ინგლისის  ერთერთ ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენენ – მათი ნახვა შესაძლებელია  Lake District–ს ეროვნულ პარკში, ჩრდილეთ იორკშრის, უელსის, შოტლანდიის ტყეებში.

ბრიტანელებს სწამდათ, რომ თუ ხეს ხურდა ფულს მისცემდნენ, მასთან ერთად საუკათარ სნეულებასაც გადასცემენ. თითოეული ასეთი ხე ნამდვილ განძს წარმოადგენს. მაგრამს სხვისი მონეტის აღება  სხვისი სნეულების აღებასაც ნიშნავდა. ამიტომ მათ არავინ არსდროს არ იღებდა. ფულის ხისთვის ძირითადად გამოიყენებდნენ უკვე წაქცეულ, გადატეხილ ხეებს, მონეტებს კი მასშ  ქვის დახმარებითაჭედებდნენ. ამიტომაც ხშირად ფულის ხე შორიდან მიდიების პლანტაციას წააგავს.




ანპინგი – ყველაზე გრძელი და უძველესი ხიდი ჩინეთში


ეს ულამაზესი ხიდი მდებარეობს ჩინეთის ორი პროვინციის ცძინიანისა და ნანიანის შორის, ქ. ფუჩჟოუს მახლობლად. XII საუკუნეში აგებული ანპინგის ხდი დიდი თლილი ქვებით  არის ნაშენები, მას აგრეთვე  „ხუთი ლის სიგრძის ხიდს“ უწოდებენ ხოლმე.

ხიდის სიგრძე 2 კილომეტრს  აღემატება, უფრო ზუსტად კი 2070 მეტრს შეადგენს. 1905 წლამდე ანპინგი ჩინეთში ყველაზე გრძელ ხიდათ ითვლებოდა, ხოლო ევროპაში მეორე ადგილზე იკავებდა 328 წელს კონსტანტინე დიდის მიერ აგებული ხიდის შემდეგ.

Картинки по запросу Самый большой древний мост в Китае

ანპინგის ხიდი  მდინერე შიცძინის ორ სანაპიროს აერთიანებს.

 

ხიდის აშენება  დინასტია სუნის წარმომადგენლებმა 1151 წელს დაიწყეს და მხოლოდ 13 წლის შემდეგ დაასრულეს. ხიდი 331  ნავისებრი ფორმის გრანიტის სვეტისგან შედგება, ყველაზე მძიმე სვეტის წონა 25 ტონას შეადგენს.

JW_SIGP_LABELS_08 1280px-Anping_Bridge_-_east_end_-_looking_west_-_DSCF9050.JPG

თავის დროზე ფეხით მოსიარულეთა მოსასვენებლად ხიდზე 5 პავილიონი იყო მოწყობილი,  დღემდე კი მხოლოდ ერთი შემორჩა – პავილიონი შიესინი. პავილიონი ხუთსართულიან პაგოდას წარმოადგენს, რომლის სიმაღლე 25 მეტრამდე აღწევს.

JW_SIGP_LABELS_08 0_1d6bc6_7347a3_orig.jpg

თავდაპირველად ხიდი 150 მეტრით უფრო გრძელი იყო, მაგრამ თანდათანობით შლამის  ფენებმა ხიდის ნაწილი შთანთქეს.




როგორ ამზადებენ ზვიგენის გახრწნილ ხორცს ისლანდიაში


ყველაზე ამაზრზენი საჭმელი თუ მამაცი ვიკინგების გასტრონომიული ანდერძი? როგორ და რისთვის ამზადებენ ისლანდიაში ხაუკარლს – ზვიგენის აყროლებულ ხორცს?

ეს კერძი იოლი ცხოვრების წესმა როდი მოიტანა – ისლანდიის ვულკანურ მიწაზე ბევრი არაფერი ხარობს, ამიტომაც უძველესი დროიდან აქ დასახლებული სკანდინაველები მეტწილად თევზეულობით იკვებებოდნენ და ცდილობდნენ გამოეყენათ ყველაფერი, რასაც ოკეანე აძლევდა. გრენლანდიის ზვიგენიც კი, რომლის ხორცი ფიზიოლოგიური თავისებურებების გამო საკმაოდ გაფუჭებულია ამიაკით, ამიტომ  ტრადიციული მომზადების წესის შემდეგ საკვებად გამოუსადეგარია.

ვიკინგებს ახასიათებდა უნარი ეცხოვრად ყველანაირად გაუსაძლის პირობებში, ამიტომაც მოახერხეს ზვიგენის ხორცის საკვებად გამოყენებაც. ისინი ზვიგენს ასუფთავებდნენ და ორმოში 6–12 კვირით მარხავდნენ, ზემოდან კი დიდ ლოდებს ადებდნენ.  სიმძიმის წყალობით ხორციდან ყველა სასიკვდილო ნივთიერება იდევნებოდა, ხოლო ისლანდიური ქვიშის სიცივე  გახრწნის საშუალებას არ იძლეოდა.  ამის შემდეგ „ნახევრაფაბრიკატს“ მიწიდინ  ამოიღებდნენ, ზოლებად ჭრიდნენ და რამოდენიმე თვით გასაშრობათ კიდებდნენ. რა თქმა უნდა, მსგავსი მანიპულაციების შემდეგ   ხორცს სპეციფიური სუნი და გემო მაინც ჰქონდა,  მაგრამ შიმშილისგან მაინც იხსნიდა ადამიანებს.

დღეს ისლანდიაში ზვიგენის ხორცს ტარდიციული მეთოდით არავინ ამზადებს, თუმცა მას დიდი რაოდენობით აწარმოებენ.  თევზის ფაბრიკებში თანამედროვე ტექნოლოგიების წყალობით ზვიგენის ხორციდან ამონიუმს პრესის მეშევობით გამოდევნიან, რაც უფრო სწარაფი და ეფექტურია. მაგარამ  შემდეგ ნაფლეთებად დაჭრილ ხორცს  თვეობით მაინც აშრობენ .

რა თქმა უნდა ხაუკარლი პოპულარობით კონკურენციას ვერ გაუწევს ლუტეფისკს და სიურსტრიომინგს ( მსოფლიოში ყველაზე ამაზრზენი საკვების წოდების კიდევ ორი კანდიდატი), რომლებსაც  უამრავი ადამიანი მიირთმევს დიდი სიამოვნებით ნორვეგიასა და შვედეთში. მაგარამ, მიუხედავად იმისა,  რომ თანამედროვე ისლანდიას შიმშილი ნამდვილად არ ემუქრება,  აყროლებული ზვიგენის ხორცის  წარმოება  ქვეყანაში სტაბილურად მიმდინარეობს.  თანაც თვითონ ისლანდიელები ეროვნული კერძს მიმართ დიდი სიყვარულით მაინც და მაინც არ გამოირჩევიან – მას მხოლოდ ზამთრის დღესასწაულ ტორაბოლტზე მიირთმევენ.  ზოგი კი მართლაც რეგულარულად ჭამს ხაუკარლს.  მაგრამ ყველაზე მეტად ამ კერძით( მისი სახელგანთქმულობის გამო)  ტურისტებს უმასპინძლდებიან. გამონაკლისის გარეშე ყველა აღნიშნავს, რომ კერძს უსიამოვნო სუნი  აქვს, ხოლო გემო სპეციფიურია, მაგრამ სავსებით არაა გულისამრევი. ერთადერთი, რაც უნდა ახსოვდეს ტურისტს, რომელიც ხაუკარლის დაგემოვნებას დააპირებს – კერძის პატარა ულუფა მიირთვას, რადგან შეუჩვეველი კუჭი ზვიგენის ხორცს ზედმეტად ექსტრემალურ საკვებად აღიქვამს.




ზღაპრული ისლანდია – ევროპაში ყველაზე ბედნიერი ქვეყნის საიდუმლო


ეს ვულკანური კუნძული ჩრდილოეთ პოლუსთან მდებარეობს, აქ თვეობით გრძელდება პოლარულია ღამე, ხოლო  ევროპაში ყველაზე ბედნიერ ქვაყანად არის აღიარებული. “ევროპის ბედნიერების ინდექსის” (European Happy Planet Index) თანახმად, ისლანდიამ ეს წოდება მოსახლეობის სიცოცხლის ხარისხისა და ხანგრძლივობის, ასევე ეკოლოგიისა და ბუნებრივი რესურსების გამოყენების მიხედვით დაიმსახურა.

ამის გარდა, ისლანდია ევროპის ყველაზე მცირერიცხოვანი ქვეყანაა, აქ მხოლოდ 300 000 ადამიანი ცხოვრობს. პირველად აქ ნორვეგიელები დასახლდნენ, ეს მიწები მათ IX საუკუნეში დაიპყრეს. ამ დროიდან კუნძულზე გავრცელდა ძველი ნორვეგიული ენა, რომელსაც ახლა უკვე ისლანდიურს უწოდებენ. 

ისლანდიამ დამოუკიდებლობა 1944 წელს მოიპოვა. იმ მომენტისთვის ეს ღარიბი ქვეყანა იყო განუვითარებელი ეკონომიკით და ცხოვრების დაბალი დონით. მის ერთადერთ სიმდიდრეს ძირძველი კულტურული ტრადიციები წარმოადგენდნენ.

ეკონომიკის სწრაფი ტემპი ისლანდიაში 70–იან წლებში დაფიქსირდა, როდესაც მთავრობამ ქვეყნის ძირითადი დარგი – მეთევზეობა განავითარა და სხვა საწარმო სფეროების ათვისაბაც განიზრახა. საუკეთესო ისლანდიელი ინჟინრები კვალიფიკაციის ასამაღლებლად  საზღვარგარეთ გააგზავნეს. სახელმწიფოს გათვლამ  გაამართლა – მოკლე ხანში ისლანდიამ   ეკონომიკაში საკამოდ მსხვილ წარმატებეს მიაღწია.

 

ისლანდიაში მსოფლიოში ყველაზე სუფთა ჰაერია. აქ თითქმის არ არის მსხვილი ქარხნები, სახლები კი გეოთერმალური წყლით თბებიან. ასეთივე მეთოდით ათბობენ ტროტუარებს ქალაქის ქუჩებში – ცხელი წყლის მილები უშუალოდ ასფალტის საფარის ქვეშ არის გაყვანილი. გეოთერმალური წყალი ასევე ელექტროენერგიის წყაროსაც წარმოადგენს, რაც დამატებით უწობს ხელს ქვეყნის ეკოლოგიას.

Исландия

 

“ბედნიერების ინდექსის” დადგენისას გაითვალისწინეს ასევე სხვა საინტრესო ფაქტორები: ისლანდიაში ძალიან მცირეა დანაშაულის მაჩვენებელი ( პოლიციელები იარაღს არ ატარებენ, ხოლო პატიმრებს შაბათ–კვირას სახლში უშვებენ); სოციალური დაცვის დონე კი ძალზე მაღალია ( ერთი წლის მუშაობის შემდეგ ადამიანს ოთხწლიანი უმუშევრობის დახმარების მიღების  უფლება აქვს); ქვეყანაში ასევე მაღალ დონეზეა განვითრებული  ჯანდაცვის სისტემა.




ქორწილი სომალიში – იგრძენით განსხვავება


ქორწინების  დღე მნიშვნელოვანი მოვლენაა  ნებისმიერი ეროვნების კულტრაში. ფოტოგრაფი ფეიზალ ომარი სომალიში არსებული საქორწინო ტრადიციებით დაინტერესდა და თავის სურათებში რიგითი სომალიელების ქორწილი აღბეჭდა. 

პატარძალი ქორწილისთვის ემზადება

 საქორწილო სუფრისთვის პროდუქტებს ნათესავები იძენენ

 

სოამლიში ქორწილს ერთი კვირის მანძილზე აღნიშნავენ

 

 ცეკვის გარეშე აბა რა ქორწილია!

 

ნეფე–პატარძალს საჩუქრებს  გადასცემენ

 

დღე მეოთხე – დესერტის დროც დადგა!

 

მუჰამედისა და ჰუდას ოთახი. შიდა ხედი …

 

… ხედი  გარედან

 

ახალგაზრდა ოჯახის ყოველდღიური ცხოვრება. ჰუდა ეზოს ალაგებს

 

სამსახურიდან მოსული მუჰამედი შხაპის მიღებას აპირებს

 

მეუღლეები ჩაის მიირთმევენ

 

 

 

 

 

 

 

 

 




4 დაუჯერებელი ადგილი დედამიწაზე


Шанай Тимпишка
Температура воды в этой странной реке очень высока. Собственно говоря, она всего на пару градусов ниже температуры кипения. Ученые не имеют никакого понятия, почему так. Ни вулкана, ни термоисточников поблизости нет.

შანაი ტიმპიშკა

ამ უცნაურ მდინარეში წყალი ძალზე ცხელია,  სულ რამოდენიმე  გრადუსი აკლია დუღილის ტემპერატურამდე. ფენომენის ასახსნელად მეცნიერებს არანაირი ვერსია არ გააჩნიათ  – ახლო–მახლო არც ვულკანი და არც თერმალური წყარო არ არის.

Пещера Мовиле
На юго-востоке Румынии есть пещера, куда солнечный свет не проникал уже пять с половиной миллионов лет. Воздух здесь токсичен и заполнен сероводородом. Исследователи обнаружили совершенно уникальных созданий, каким-то образом сумевших приспособиться к жизни в таких странных условиях.

მოვილეს  მღვიმე

რუმინეთში არის მღვიმე, სადაც მზის შუქს  უკვე 5,5  მილიონი წლის მანძილზე არ შეუღწევია.  ჰაერი აქ  ტოქსიკურია, თუმცა მეცნიერებმა  უნიკალური ცოცხალი ორგანიზმები აღმოაჩინეს, რომლებმაც ასეთ უცნაურ პირობებში შეძლეს  ცხოვრება.


Грюнер-Зе
Эта местность в австрийских горах наполняется весенним половодьем до такой степени, что превращается в настоящее озеро. Небольшие парковые дорожки, скамейки, деревья — под воду уходит все.

გრუნერ–ზე

ეს ადგილი ავსტრიის მაღალმთიან რაიონში მდებარეობს, გაზაფხულზე მდინარეებში წყლის დონე იმდენად იმატებს, რომ არე–მარე ნამდვილ ტბად იქცევა ხოლმე. პარკის ბილიკები, სკამები, ხეები – ყველაფერს სუფთა, ამკარა წყალი ფარავს.

 

Грозовой Маракайбо
У реки Кататумбо, Западная Венесуэла, шторм не прекращается почти никогда. Форма окружающих гор, холодный воздух Анд, испаряющаяся вода реки и метановые залежи поддерживают грозы на протяжении 340 дней в году.

მარაკაიბო

დასავლეთ ვენესუელაში, მდინარე კატატუმბოსთან შტორმი თითქმის არასდროს წყდება. გარშემომდებარე მთების ფორმა, ანდების ცივი ჰაერი,  მდინარისგან მომდინარე წყლის აორთქლება და მეტანის საბადოები მარაკაიბოსთან ელვის წარმოქმნას წელიწადში 340 დღის მანძილზე უზრუნველყოფენ.

 




ჩონჩხების ტბა, რომელიც იდუმალებით მოცულ ისტორიას ინახავს


ჩონჩხების ტბა             ინდოეთში არსებოს ტბა რუკპუნდი, რომელიც მთის ორ ფერდობს შორის მდებარეობს. ყინულის დნობის პერიოდში ტბა ყოველწლიურად  უამრავ ძვალს რიყავს. პირველად ამ საშინელი აღმოჩენის შესახებ მე–19 საუკუნის ბოლოს გახდა ცნობილი. მაშინ მკვლევარებმა ჩათვალეს, რომ იაპონელი ჯარისკაცების გვამები იყო, მაგრამ ნახევარი საუკუნის შემდეგ ბრიტანელმა მეცნიერებმა დაასკვნეს, რომ არ შეიძლება ასე ყოფილიყო, რადგან ძვლები გაცილებით ძველ ხანას მიეკუთვნებიან. შემდეგი ვერსიის მიხედვით, ეს გენერალ ზოროვარ სინგხის და მისი ჯარისკაცების ნეშტი იყო, რომლებიც 1841 წელს ტიბეტის ბრძოლის შემდეგ ბრუნდებოდნენ, გზა აებნათ და ჰიმალაებში დაიხოცნენ.

რადიონახშირწყლოვანმა ანალიზმა უფრო საინტერესო შედეგები აჩვენა: ჩონჩხები დაახლოებით 850 წელს მიეკუთვნებიან, თავის ქალებზე აღმოჩენილი ბზარები კი საშუალებას იძლევა ვივარაუდოთ, რომ ისინი მძიმე მრგვალი ნივთით მიყენებული დარტყმისგან გაჩნდნენ. სავარაუდოდ ისინი ძლიერი სეტყვის ან ქვათაცვენისგან გარდაიცვალნენ. იმის გამო, რომ ტბა ერთ–ერთი საკულტო ცენტრის ნანდა დევის მახლობლად მდებარეობს, იმასაც ვარაუდობენ, რომ გარდაცვლილები მომლოცველები იყვნენ, რომლებმაც წყლის პირას ჩამოსვლა გადაწყვიტეს, მაგრამ უეცრად გაუარესებულმა ამინდმა მთის ფერდობების სამუდამო ტყვეებად აქცია. დროთა განმავლობაში მომატებულმა წყლის დონემ კი თანდათან დაფარა გვამები.
http://oko-planet.su