"შენ დროზე ადრე, შეცდომით მოხვდი აქ" – ღვთის შეწევნა კოსმოსშიც შეიგრძნობა


Похожее изображениеსაბჭოთა კავშირის  დროინდელი ლიდერები კოსმოსში მიღწეული შედეგებით ძალიან ამაყობდნენ. რწმენაზე და ეკლესიურ მიდგომაზე საუბარი ზედმეტი იყო, ყველაფერს მეცნიერული თვალსაზრისით ხსნიდნენ. მიუხედავად ამისა, კოსმოსში მყოფი კოსმნავტები ყველაფერში მაინც ღვთის განგებას ხედავდნენ . თუმცა ამაზე ღიად საუბარს ვერ ბედავდნენ.

ახლა კი, როდესაც უმეტესობა დაუბრუნდა ჭეშმარიტ რწმენას და შეზღუდვებიც აღარ არსებობს, კოსმოსში მრავლჯერ ნამყოფი ადამიანები პირდაპირ საუბრობენ მიღებული შთაბეჭდილებების შესახებ.  ორბიტაზე ყოფნის დროს ხანდახან ხდება ისე, რომ ადამიანი გრძნობს, რომ ეკიპაჟის გარდა იქ კიდევ ვინღაც „უხილავი“არის.  კოსმონავტებს ხშირად ესმით შემდეგი შინაარსის ტექსტი:“ შენ დროზე ადრე, შეცდომით მოხვდი აქ. ჯერ არ უნდა მოსულიყავი. დამიჯერე, რამეთუ მე შენი ერთერთი წინაპარი ვარ.  შვილო, აქ არ უნდა იმყოფებოდეთ, დაბრუნდით დედამიწაზე, ნუ არღვევთ შემქმნელის კანონებს“. ხოლო მეტი დაჯერებლობისთვის უხილავი ხმა მას რომელიმე ისტორიას უყვება, რომელიც  დასახელებულ წინაპარს ეხება და რომლის შესახებ მხოლოდ კოსმონავტმა და მისმა ოჯახმა იცის.

დღეს უკვე კოსმოსში მორწმუნე პილოტები მიფრინავენ, სამღვდელოება აკურთხებს საფრენ აპარატს და საგზლად წმიდა ხატებს ატანს. ასე, მაგალითდ, კოსმოსურ ხომალდზე დაბრძანებული ხატი ურწმუნო პილოტსაც კი შეეწია. გაურკვეველი მიზეზით მომხდარმა ავარიამ სრულად გათიშა კვებაის მიწოდება. ეკიპაჟი  სიბნელეში აღმოჩნდა,  დედამიწასთან კავშირის გარეშე, თანაც უდენოდ კაბინაში ტემპერატურა ძალიან მალე ეცემა. ავარიის მიზეზსს ვერაფრით  მიაგნეს.  ლოცვის გარდა არაფერი დარჩენიათ… სასოწარკვეთილი ურწმუნო კოსმონავტი  ხატის წინ  „დაიჩოქა“ და მთელი გულით, თავისებურად დაიწყო ლოცვა. ამ მომენტში მისი ხელები გვერდით მდებარე საგნებს შეეხო, სადაც მან უმალვე აღმოაჩინა და აღმოფხვრა დაზიანება.

სსრკ–ს  გმირი, კოსმონავტი გეორგი გრეჩკო იხსენებდა:

“კოსმოსიდან დაბრუნების შემდეგ იური გაგარინს  კრემლში მოუწყვეს შეხვედრა. ხრუშჩოვმა უმალვე გვერდზე გაიყვანა  და ჰკითხა, ნახა თუ არა კოსმოსში  ღმერთი. იურა მონათლული იყო,  ზეპირად იცოდა ლოცვები, 1964 წელს ცკ–ს პლენუმზე  მოსკოვში მაცხოვრის ტაძრის აღდგენის წინადადებითც გამოდიოდა.  “რა თქმა უნდა, ვნახე. ღმერთი არსებოს.“– უპასუხა მან  ხრუშჩოვს. ნიკიტა სერგეევიჩმაც თავი დაუქნია:“ მეც ასე ვფიქრობდი. მაგრამ შენ არავის უთხრა ამის შესახებ“.

თვითონ გიორგი გრეჩკოსაც სწამდა ღმერთი.

“ რამდენჯერ ვიმყოფებოდი სიცოცხლისა და სიკვდილის ზღვარზე: ხანძარი კოსმოსურ სადგურზე; პარაშუტის გაუხსნელობა დამშვებ აპარატზე; ოთხჯერ ვიძირებოდი წყალში, ხრამშიც ჩავვარდნილვარ. ალბათობის თეორიის მიხედვით, დიდი ხნის გარდაცვლილი უნდა ვყოფილიყავი, მაგარამ აშკარად  ჩემი მფარველი ანგელოზი მიცავდა.“– აღნიშნავდა გეორგი გრეჩკო.

www.premiumi.ge